Με αφορμή τα γεγονότα του 1947 στη Ρόδο, αναδεικνύεται η ιστορική συμβολή του Δ.Α.Ν.Σ. Δωριεύς σε μία καθοριστική στιγμή για τη Δωδεκάνησο και την εθνική μνήμη.
Αναλυτικά:
Με αφορμή την επέτειο της έλευσης του πρώτου Έλληνα Διοικητή στη Ρόδο και της έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας το 1947, ο Δ.Α.Ν.Σ. Δωριεύς τιμά μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές της ιστορίας της Δωδεκανήσου.
Στις 30 Μαρτίου 1947, η Ρόδος υποδέχεται τον πρώτο Έλληνα Διοικητή, σηματοδοτώντας το τέλος μιας μακράς περιόδου ξένης κυριαρχίας.
Την επόμενη ημέρα, 31 Μαρτίου, υψώνεται η πρώτη επίσημη Ελληνική Σημαία, μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και εθνικής ανάτασης, με τον λαό να κατακλύζει τη διαδρομή, να γονατίζει και να τιμά το σύμβολο της πατρίδας.
Η ιστορική αυτή στιγμή καταγράφεται με αυθεντικότητα στο άρθρο του Γαβριήλ Μίσιου (1957), το οποίο αποτελεί πολύτιμη μαρτυρία των γεγονότων. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«…το λευκό κουτί με το ανεκτίμητον αντικείμενον ευρίσκετο ήδη εντός του υπ’ ατμόν αυτοκινήτου της Επιτροπής του Δωριέως…» (Γαβριήλ Μίσιος, Ρόδος 1957)
Η αναφορά αυτή αναδεικνύει τον Δωριέα ως πρωτεργάτη στη μεταφορά της πρώτης Ελληνικής Σημαίας της Ελευθερίας στη Ρόδο.
Ο Δωριεύς, μέσα από τους ανθρώπους του, δεν υπήρξε απλώς παρών, αλλά ενεργός φορέας εθνικής δράσης. Από τη θυσία μορφών όπως ο Αλέξανδρος Διάκος, έως τη δράση και προσφορά εμβληματικών προσωπικοτήτων του συλλόγου, όπως ο Γαβριήλ Μίσιος, η πορεία του συλλόγου αποτελεί ζωντανό και αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορικής ταυτότητας του τόπου.
Σήμερα, στις εθνικές επετείους και παρελάσεις, η συμμετοχή είναι ανοιχτή και τιμητική για όλους – και αυτό αποτελεί στοιχείο ενότητας για την τοπική κοινωνία.
Παράλληλα, η ιστορική μνήμη οφείλει να αποδίδεται με πληρότητα και ακρίβεια, αναγνωρίζοντας τη συμβολή όσων διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα εκείνων των ημερών, με κυρίαρχο τον Δ.Α.Ν.Σ. Δωριεύς.
Η ιστορία δεν είναι αφήγηση.
Είναι πράξη. Και τότε – εμείς την γράψαμε.
