Ο Νίκος Λουλούκος ήταν από τους πιο σπουδαίους αθλητές της Α.Ε.Κ. και της Εθνικής μας ομάδας. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στην ποδηλασία το 1968 και ολοκλήρωσε την σπουδαία του καριέρα το 1982. Σε ηλικία 65 ετών θα έρθει στη Ρόδο για να δώσει το «παρών» στη Historica, που θα γίνει από 12 έως 14 Οκτωβρίου και θα θυμίσει σε όλους τις παλιές ωραίες στιγμές της ποδηλασίας.
1)Τι σας έχει μείνει όλα αυτά τα χρόνια από την ενασχόληση σας με την ποδηλασία;
«Τα ταξίδια που έκανα, οι γνωριμίες με τους Έλληνες και ξένους αθλητές, οι νίκες και τα τρόπαια. Όταν βλέπω τις παλιές φωτογραφίες νοσταλγώ και αναπολώ τα παλιά χρόνια των επιτυχιών».
2) Ποια είναι η καλύτερη στιγμή της ποδηλατικής σας πορείας;
«Είναι πολλές. Ήμουν καλός σε όλες τις κατηγορίες. Είχα πέντε νίκες στις αναβάσεις στην Πάρνηθα, τρία πανελλήνια πρωταθλήματα αντοχής, τέσσερις νίκες στο ατομικό χρονόμετρο, τρεις φορές στο «4άρι» στην πίστα και στα ομαδικά πολλές νίκες. Ήμουν μέσα σε όλα και μου άρεσαν όλες οι κατηγορίες».
3) Αν έχετε τρέξει στη Ρόδο, τι αναμνήσεις έχουν μείνει στο μυαλό σας;
«Οι καλύτερες, πραγματικά… Το 1975 διεξήχθη η Βαλκανιάδα στη Ρόδο και τερματίσαμε στη δεύτερη θέση με την Εθνική στο ομαδικό. Θυμάμαι τον κόσμο σαν να είναι τώρα. Ήταν φανταστικός, δεν υπήρχε πουθενά αυτή η ατμόσφαιρα. Στην Αθήνα έκαναν ένα ποδηλατοδρόμιο- κόσμημα και δεν πατάει κανείς. Στη Ρόδο τότε πλήρωναν εισιτήρια για να μας δουν. Γέμιζε το στάδιο, μέχρι και στους προβολείς πάνω ανέβαινε ο κόσμος».
4) Με την ευκαιρία του ταξιδιού σας στη Ρόδο για την Historica ποιον θα θέλατε να δείτε και να συναντήσετε μετά από τόσα χρόνια;
«Οπωσδήποτε τον Παντελή Μανίκαρο και τον Μιχάλη Κούντρα. Κι άλλους πολλούς, τον Καλημέρη, τον Πανάγο, τον Καραγιάννη, τον Κρομμύδα. Περάσαμε ωραίες στιγμές».
5) Ποια είναι η άποψη σας για την Historica;
«Είναι μεγάλη υπόθεση να πετύχει η Historica. Θα βρεθούμε όλοι οι παλιοί φίλοι και αθλητές και είναι σημαντικό να υπάρχει ένας σύνδεσμος, ένα σημείο αναφοράς για όλους μας. Για μας που έχουμε πάει στο εξωτερικό και έχουμε δει πόσο ψηλά είναι η ποδηλασία, βλέπουμε πλέον τα χάλια μας και ντρεπόμαστε. Η Historica είναι κάτι πολύ όμορφο και συγκινητικό».
