«Τέλος» στην μεγάλη ποδοσφαιρική του καριέρα έβαλε ο Παναγιώτης Μαθιός σε ηλικία 35 ετών. Ο έμπειρος ποδοσφαιριστής με μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, κάνοντας αναδρομή στην πορεία του από την αρχή έως το φινάλε, ευχαριστώντας παράλληλα όλους όσους συνεργάστηκε. Ο Μαθιός «κρέμασε» τα παπούτσια του έχοντας στο παλμαρέ του αρκετούς τίτλους, πολλές διακρίσεις και ακόμα περισσότερα γκολ. Αναλυτικά:
«Αν η αρχή ήταν εύκολη θα ήταν και το τέλος …
Έφτασε όμως η στιγμή να πέσει η αυλαία , να αποχαιρετήσω το κοινό και να αφήσω πίσω αυτό που αγάπησα όσο τίποτα στην ζωή μου : το ποδόσφαιρο
Όταν αφήνεις κάτι πίσω οφείλεις να αναλογιστείς αυτά που έζησες , αυτά που κέρδισες και αυτά που θα μείνουν χαραγμένα για πάντα μέσα σου.
Νιώθω ευλογημένος που είχα την υγεία μου όλα αυτά τα χρόνια , που έμαθα τόσα πολλά από προπονητές , συμπαίκτες ,αντιπάλους, διαιτητές ,φροντιστές και γυμναστές. Όλοι μαζί διαφορετικά κύτταρα αυτής της μικρής μας κοινωνίας , αναπόσπαστα δεμένα !
Η πρώτη και η τελευταία μου θύμηση αυτή : 5 ετών με μια μπάλα στο χέρι έπαιζα μπάλα ξυπόλητος στα χώματα, στο σχολείο στα διαλείμματα με ένα κουτάκι αναψυκτικού να αναπληρώσει το κενό.
Κατακτήσαμε τα “πάντα” με όλες τις μεγάλες ομάδες του νησιού και μιλάω στον πληθυντικό καθώς δεν θα μπορούσα να πετύχω τίποτα από όλα αυτά χωρίς τους συμπαίκτες μου και τους προπονητές μου. Αν δεν είσαι ομάδα, οικογένεια δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα…
Έτσι λοιπόν φτάσαμε εδώ σήμερα…
Ξέμεινα από κίνητρο τα τελευταία χρόνια , έβαζα γκολ και δεν πανηγύριζα γιατί μου έφτανε η αγκαλιά των συμπαικτών μου . Σίγουρα μπορούσα να παίξω παραπάνω, σε άλλες κατηγορίες όχι μόνο εγώ αλλά και πάρα πολλοί συμπαίκτες μου και συναθλητές μου.
Τα τελευταία χρόνια πάντα είχα τους μικρούς μου συμπαίκτες, κοντά μου. Όμορφο πράγμα να «μαθαίνεις» και να «διδάσκεις».
Έζησα πολλές χαρές μα λίγες λύπες (ειδικά με τον Φοίβο , με σημάδεψε , με έκανε διαφορετικό άνθρωπο)
Ωραίο πράγμα να φεύγεις ολοκληρωμένος από συναισθήματα , εμπειρίες και ανθρώπους . Ωραίο πράγμα να φεύγεις από επιλογή , να κλείνεις ένα κεφάλαιο και να ανοίγεις ένα νέο. Και ποιος ξέρει; Ίσως στο επόμενο κεφάλαιο της ζωή μου βρεθούμε να τα θυμηθούμε όλα αυτά με μια μπάλα στο χέρι …
Υ.Γ. Ευχαριστώ Ορφέα, Ολυμπιακέ, Διαγόρα, Ιαλυσε, Ρόδο, Φοίβε, Αστέρα, Ακουσίλαε, Κλεόβουλε, Ηρακλή, Αέρα, Απόλλων
Ήταν τιμή μου που αγωνίστηκα με τις φανέλες σας
Υ.Γ. 2 Νίκη είναι να ξέρεις να κερδίζεις , θρίαμβος είναι να ξέρεις να χάνεις
Αυτός ήμουν , αυτός θα
παραμείνω !
Με Εκτίμηση “ΣΚΙΛΑΤΣΙ”»
