Συνήθως στα ντέρμπι αυτό που μετράει είναι το πάθος των ποδοσφαιριστών για την νίκη και λιγότερο οι τακτικές των προπονητών. Η ομάδα που το θέλει περισσότερο θα είναι και εκείνη που θα το κατακτήσει. Αυτό ακριβώς συνέβη και στην αναμέτρηση της Ρόδου με τον Ιάλυσο. Τα «ελάφια» έδειξαν από το σφύριγμα της έναρξης μέχρι και την λήξη, ότι ήταν αποφασισμένα να πάρουν το τρίποντο και να μείνουν κοντά στην πρώτη θέση. Όλα τα παραπάνω, επιβεβαιώνονται στο ακέραιο από την δήλωσε του Τίμου Καβακά, ο οποίος επισήμανε στην συνέντευξη τύπου, ότι ήταν ένα τελείως άναρχο παιχνίδι και από τις δυο ομάδες.
Μιας που αναφέραμε το όνομα του τεχνικού των «πρασίνων» θα πρέπει να επισημανθούν οι δυο κυριότερες αλλαγές που έχει φέρει στην Ρόδο αυτό τον ένα μήνα που βρίσκεται στο πάγκο της. Η πρώτη, αφορά το ποδόσφαιρο κυριαρχίας που παίζουν οι «πράσινοι». Ο έμπειρος τεχνικός θέλει ο αντίπαλος να προσαρμόζεται στην ομάδα του και όχι το αντίστροφο. Η δεύτερη έχει να κάνει με την διαχείριση του προβαδίσματος. Τα «ελάφια» μόλις πετύχουν το πρώτο τέρμα, δεν κλείνονται στην άμυνα τους προσπαθώντας να χτυπήσουν στην κόντρα, αλλά συνεχίζουν να αναζητούν και άλλα τέρματα. Ακριβώς, όπως πρέπει να κάνει μια ομάδα που έχει ως στόχο τον πρωταθλητισμό.
Τα παραπάνω φάνηκαν στο ντέρμπι του Δημοτικού Σταδιού. Η Ρόδος στο πρώτο ημίχρονο είχε την κατοχή και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε ότι είχε «κόψει» την δημιουργία του Ιάλυσου, με τον Πότσι να κάνει τρομερή δουλειά πάνω στον Δελαπόρτα και τον Αποστόλου-ο οποίος προτιμήθηκε αντί του πιο επιθετικογενή μπακ Κουρούπη- στον Φαβάλι, με αποτέλεσμα να μην αφήνουν περιθώρια στον αντίπαλο να τους απειλήσει. Στην επανάληψη οι «πράσινοι» συνέχισαν στον ίδιο ρυθμό και θα μπορούσαν να είχαν πετύχει τουλάχιστον ακόμα ένα τέρμα, αν ο Πινδώνης ήταν λίγο πιο προσεκτικός στην τελική του προσπάθεια. Συμπερασματικά, ήταν μια απόλυτα δίκαια νίκη για το συγκρότημα του Τίμου Καβακά.
Τα πανηγύρια από την νίκη τέλειωσαν και πλέον σύσσωμο το τεχνικό τιμ με τους ποδοσφαιριστές, πέφτουν με τα μούτρα στην δουλειά για τους 7 τελικούς που απομένουν. Και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η Ρόδος έχει να αντιμετωπίσει τον «εχθρό» του προγράμματος. Μια ομάδα με καινούργιο προπονητή, με νέα πρόσωπα στην σύνθεση της, χρειάζεται παιχνίδια και ρυθμό για να αποκτήσει την απαιτούμενη συνοχή. Την ώρα λοιπόν, που τα «ελάφια» δείχνουν να ρολάρουν, τόσο με το ποδόσφαιρο που παίζουν, όσο και με τις δυο συνεχόμενες νίκες που έχουν πετύχει, έρχεται η διακοπή το προσεχές Σαββατοκύριακο. Ακολουθεί, μια επικίνδυνη έξοδος στο Λουτράκι, μετά θα έχουν νέα ανενεργή εβδομάδα, καθώς θα πρέπει να εκτίσουν το ρεπό τους και στην συνέχεια υπάρχει το «el clasico» κόντρα στο Διαγόρα.
Παρόλα αυτά, η ψυχολογία τόσο εντός της ομάδας, όσο και των φιλάθλων είναι στα ύψη. Κανείς από τον σύλλογο δεν ψάχνει για δικαιολογίες και είναι αποφασισμένοι να φτάσουν ως το τέλος της διαδρομής. Άλλωστε η φετινή χρονιά αποτελεί παρακαταθήκη για την ερχόμενη, καθώς ήδη ο Τίμος Καβακάς μαζί με τον πρόεδρο κ. Αυγουστίνο Γιακάι και τους συνεργάτες του έχουν αρχίσει το στήσιμο, ενόψει της νέας χρονιάς, όπου ελπίζουν να τους βρει στην Β’ Εθνική.
Για το τέλος άφησα το πιο σημαντικό πράγμα σε μια ομάδα. Αυτό δεν είναι άλλο από τον κόσμο της. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε και η υποστήριξη της «Κακιάς Σκάλας». Η παρουσία τους στην προτελευταία προπόνηση, ίσως να ήταν το «κλειδί» της νίκης. Η αφορμή να βγουν οι παίκτες στον αγωνιστικό χώρο και εκτός από τους εαυτούς τους, την φανέλα και την ιστορία του συλλόγου να παίξουν και για εκείνους. Η γεμάτη εξέδρα μετά από χρόνια, ήταν το μήνυμα ότι ο σύνδεσμος φιλάθλων Ρόδου επιστρέφει. Ή πιο σωστά επέστρεψε ήδη στην αγαπημένη του θέση!
